Hoi. Charley. 35 jaar. Ik werk inmiddels ruim tien jaar in de filmindustrie als 1st AC (focus puller). Simpel gezegd zorg ik ervoor dat jouw ogen door een 3D-wereld worden geleid op een 2D-scherm. Het is een vak dat ergens tussen techniek, timing en instinct in zit. Als ik mijn werk goed doe, merk je niet eens dat ik er ben geweest.
Na wat omzwervingen langs het Grafisch Lyceum Utrecht, de Willem de Kooning Academie en nog een paar andere afslagen kwam ik uiteindelijk terecht bij de Vancouver Film School in Canada. Daar ben ik gedoopt in film en kwam ik er gelovig weer uit. Wat begon als een studie werd uiteindelijk vijf jaar wonen en werken in Vancouver.
Dat waren jaren van weinig slaap, lange dagen, nachten in de sneeuw en regen, altijd op jacht naar een nieuw avontuur. Op sets, in studio's, op locaties waarvan je je achteraf afvraagt hoe je er überhaupt bent gekomen en/of waar je überhaupt bent geweest. In die periode was vier uur slaap een prestatie en iets om trots op te zijn.
Toen COVID de wereld even op pauze zette, kwam ik uiteindelijk weer in Nederland terecht. Dat gaf me onverwacht de kans om eindelijk iets af te vinken wat al sinds mijn vijfde in mijn hoofd zat. Ik stapte ooit een keer op een crossmotor als kind en wist direct… dit ga ik later als ik groot ben doen. Het duurde alleen iets langer dan gepland. Inmiddels ben ik de laatste in mijn familie die zijn motorrijbewijs heeft gehaald, maar ik heb hem eindelijk.
Stilzitten is nooit echt mijn sterkste kant geweest. Ik ben snel afgeleid, altijd bezig met iets nieuws en meestal met meerdere, totaal niet overeenkomende, projecten tegelijk. Naast film heb ik jarenlang als tourmanager van een hele bekende band gewerkt, ga ik graag op pad met vrienden en verdwaal ik net zo makkelijk in een goed gesprek als in een nieuw idee.
Thuis doe ik nu wel tegenwoordig iets rustiger aan. Dan zit ik met mijn kitten op de bank, kijk ik een serie en geniet ik van het uitzicht over de weilanden. Al betekent "rustig aan" meestal dat ik ondertussen ook nog werk aan bijvoorbeeld een boek over gedragstheorie en de limieten van de mens in biologie. Een project dat waarschijnlijk sneller af zou zijn als ik niet voortdurend werd afgeleid door andere interessante dingen.
Ik houd van film, muziek, verhalen, spontane plannen en alles wat een goed avontuur oplevert. Maar ik heb wel ontdekt dat ik de weg van het leven het liefst ontdek op twee wielen.
Charley Boersen
Slagingspercentage verkeersdeelname in 2026 (46 examens)
93%
Slagingspercentage verkeersdeelname in 2025 (56 examens)
94%
Kijk voor het hoge slagingspercentage bij MotoJon op de CBR site.
Milan is de laatst geslaagde rijder bij MotoJon. Gefeliciteerd!
Na wat omzwervingen langs het Grafisch Lyceum Utrecht, de Willem de Kooning Academie en nog een paar andere afslagen kwam ik uiteindelijk terecht bij de Vancouver Film School in Canada. Daar ben ik gedoopt in film en kwam ik er gelovig weer uit. Wat begon als een studie werd uiteindelijk vijf jaar wonen en werken in Vancouver.
Dat waren jaren van weinig slaap, lange dagen, nachten in de sneeuw en regen, altijd op jacht naar een nieuw avontuur. Op sets, in studio's, op locaties waarvan je je achteraf afvraagt hoe je er überhaupt bent gekomen en/of waar je überhaupt bent geweest. In die periode was vier uur slaap een prestatie en iets om trots op te zijn.
Toen COVID de wereld even op pauze zette, kwam ik uiteindelijk weer in Nederland terecht. Dat gaf me onverwacht de kans om eindelijk iets af te vinken wat al sinds mijn vijfde in mijn hoofd zat. Ik stapte ooit een keer op een crossmotor als kind en wist direct… dit ga ik later als ik groot ben doen. Het duurde alleen iets langer dan gepland. Inmiddels ben ik de laatste in mijn familie die zijn motorrijbewijs heeft gehaald, maar ik heb hem eindelijk.
Stilzitten is nooit echt mijn sterkste kant geweest. Ik ben snel afgeleid, altijd bezig met iets nieuws en meestal met meerdere, totaal niet overeenkomende, projecten tegelijk. Naast film heb ik jarenlang als tourmanager van een hele bekende band gewerkt, ga ik graag op pad met vrienden en verdwaal ik net zo makkelijk in een goed gesprek als in een nieuw idee.
Thuis doe ik nu wel tegenwoordig iets rustiger aan. Dan zit ik met mijn kitten op de bank, kijk ik een serie en geniet ik van het uitzicht over de weilanden. Al betekent "rustig aan" meestal dat ik ondertussen ook nog werk aan bijvoorbeeld een boek over gedragstheorie en de limieten van de mens in biologie. Een project dat waarschijnlijk sneller af zou zijn als ik niet voortdurend werd afgeleid door andere interessante dingen.
Ik houd van film, muziek, verhalen, spontane plannen en alles wat een goed avontuur oplevert. Maar ik heb wel ontdekt dat ik de weg van het leven het liefst ontdek op twee wielen.
Charley Boersen